Kleur jij buiten de lijntjes? - Verbinding in beweging
Kleur jij buiten de lijntjes

Kleur jij buiten de lijntjes?

Dit verhaal kwam ik onlangs tegen op Facebook.
Ik voelde het verlangen van de jongen om uit te beelden wat hij er in hem leefde. 
Hoe hij verlangde om helemaal zichzelf te zijn & uit te drukken.
Helaas werd dit verlangen in de kiem gesmoord door zijn omgeving.
Ineens moest hij hetzelfde doen als iedereen. Hij mocht niet uit de toon vallen & werd in een keurslijf gewrongen dat niet van hem was.
Hierdoor vervreemde hij van zichzelf & wist niet meer wat er in hem leefde.
Zijn creativiteit werd afgesneden & bloedde dood.

More...

Helaas, is dit een realiteit voor velen van ons.
We leven immers in een wereld waarin we vooral heel erg ons best doen om erbij te horen & te voldoen aan de verwachtingen van anderen.
Waardoor we onze ware aard heel hard wegsteken & vervreemden van wie we werkelijk zijn.
Tot het moment dat je allerlei signalen krijgt dat het zo echt niet verder kan. 
Dat het hoog tijd is om deze maskers af te zetten & weer op ontdekking te gaan in jezelf.

Laat je inspireren door onderstaand verhaal

"Er was eens een klein jongetje dat naar school ging. Het was maar een heel klein jongetje en het was een hele grote school. Maar toen het jongetje ontdekte dat hij van buiten direct door zijn klas in kon lopen, voelde hij zich gerust gesteld en leek de school helemaal zo groot niet meer. Op een ochtend toen het jongetje al een tijdje op school was, zei de juf tegen hem: ‘Vandaag gaan we een tekening maken’. Fijn, dacht het jongetje. Hij hield van tekenen, hij kon van alles tekenen; leeuwen en tijgers, kippen en koeien, treinen en boten. Dus, hij pakte zijn kleurpotloden en begon te tekenen. Maar de juf zei: ‘Wacht even! Nog niet beginnen!’ En ze wachtte totdat iedereen klaar was. Nu zei de juf, gaan we bloemen tekenen. Fijn, dacht het jongetje. Hij tekende graag bloemen en hij begon prachtige bloemen te tekenen met zijn roze, oranje en blauwe kleurpotloden. Maar de juf zei: ‘Wacht! Ik zal jullie laten zien hoe het moet’. En ze tekende een bloem op het bord, een rode bloem met een groene stengel. ‘Zo’, zei ze, ‘Nu mogen jullie beginnen’. Het jongetje bekeek de bloem van de juf en keek toen naar zijn eigen bloem. Hij vond zijn eigen bloem mooier dan die van de juf maar hij zei het niet. Hij draaide alleen zijn blaadje om en maakte een bloem zoals die van de juf. Rood met een groene stengel. Op een aardige dag toen het jongetje de buitendeur helemaal alleen had opengedaan zei de juf ‘Vandaag gaan we kleien’. Fijn, dacht de jongen. Hij hield van kleien. Hij kon van klei allerlei dingen maken, slangen en sneeuwpoppen, olifanten en muizen, auto’s en vrachtwagens. Dus hij begon zijn klomp klei te kneden en te vervormen. Maar de juf zei: wacht even nog niet beginnen!’ En ze wachtte totdat iedereen klaar was. ‘Nu’, zie de juf, ‘gaan we een schaal maken’.

Fijn dacht het jongetje, hij maakte graag schalen. En hij begon er een paar te maken in allerlei vormen en maten. Maar de juf zei: ‘Wacht! Ik zal jullie laten zien hoe het moet.’ En ze liet de kinderen zien hoe ze een grote, diepe schaal maakte. ‘Zo, zei ze, ‘nu mogen jullie beginnen’. Het jongetje keek naar de schaal van de juf en keek toen naar zijn eigen schalen. Hij vond zijn eigen schalen mooier dan die van de juf. Maar dat zei hij niet. Hij balde alleen zijn klei weer samen en maakte een schaal zoals die van juf. Een diepe schaal. Zo duurde het niet lang voordat het jongetje leerde te wachten en te kijken en de dingen te doen zoals de juf het deed. En al gauw maakte hij geen dingen meer uit zich zelf. 

Maar toen verhuisden het jongetje en zijn ouders naar een andere stad en het jongetje moest naar een andere school. Deze school was zelfs nog groter dan zijn oude school. Er was geen deur van buitenaf meteen de klas in. Hij moest een hoge trap op en een lange gang door om in zijn klaslokaal te komen. En de allereerste dag dat hij er was zei de juf: ‘Vandaag gaan wij een tekening maken’. Fijn dacht het jongetje en wachtte tot de juf hem liet zien wat hij moest doen. Maar de juf zei niets, ze liep alleen de klas door. Toen ze bij het jongetje kwam vroeg ze: ‘Wil jij geen tekening maken?’ ‘Jawel’, zei het jongetje. ‘Maar wat moeten we dan tekenen?’ ‘Dat weet ik niet. Ik wacht tot jij wat doet’, zei de juf. ‘Hoe moet ik het dan doen?’, vroeg het jongetje. ‘Elke kleur is goed’, zei de juf. ‘Als iedereen dezelfde tekening maakte en dezelfde kleuren gebruikte, hoe zou ik dan weten wie wat gemaakt had? ‘Dat weet ik niet’, zei het jongetje. En hij begon roze, oranje en blauwe bloemen te tekenen. Hij vond het leuk op zijn nieuwe school, ook al was er geen buitendeur direct naar zijn klas."


Deel hieronder gerust welke gevoelens & gedachten dit verhaal bij je oproept.

Liesbet Selleslags

Al jouw vrouwelijke krachten zitten verankerd in jouw prachtige lichaam, hart, bekken & baarmoeder. Jouw sensuele, gevoelige, krachtige, succesvolle, intuïtieve, zachte & liefdevolle zelf is verbonden met je vrouwelijke lichaam. Als Feminine Embodiment Coach begeleid ik vrouwen op hun reis naar zichzelf, naar binnen, naar hun vrouwelijke krachten. Verlang jij ernaar om deze krachten in jezelf (terug) meer te ervaren? Voel je welkom om contact met me op te nemen. Ik kijk er naar uit om je te begeleiden op jouw reis.

>